این داستان برای اولین بار در Food52 ظاهر شد، یک انجمن آنلاین که همه چیزهایی را که برای آشپزخانه و خانه ای شادتر نیاز دارید در اختیار شما قرار می دهد – یعنی دستور العمل های آزمایش شده، فروشگاهی پر از محصولات زیبا، یک خط تلفن آشپزی، و همه چیز در این بین!
شما می توانید راه خود را رشد دهید . تمام بهار و تابستان، ما در باغ سبزیجات بازی می کنیم. به ما بپیوندید تا راهنماهای گام به گام، ابزارهای بسیار توصیه شده، گشت‌های حیاط خلوت، دستور العمل‌های آبدار رسیده و سپس برخی از آنها را دریافت کنید. دستمان را کثیف کنیم.
هر سال در طول برداشت توت فرنگی، من رویای رشد توت فرنگی را در یک بستر بلند و باریک در سر می پرورانم (ارتفاع روی میز، بنابراین برای چیدن توت ها نیازی به خمیدن، خزیدن و چمباتمه زدن ندارم، که بسیار خسته کننده است). اما یک تخت مرتفع برای تکه توت فرنگی قابل توجه من کار و هزینه قابل توجهی خواهد بود. بعلاوه، برای اطمینان از برداشت یکپارچه، نه تنها به یک، بلکه به دو تخت نیاز دارم.
بر خلاف من، بسیاری از باغبانان تلاش خود را برای ایجاد بسترهای مرتفع انجام می دهند. دسترسی آسان، چه برای ارگونومی و چه برای تحرک محدود، اغلب دلیل اصلی است، اما این تنها دلیل نیست. اگر حیاط شما دارای خاک ضعیفی است، مانند خاک رسی با زهکشی ناکافی، یا رواناب نمک از جاده یا پیاده رو مجاور می شود، تخت های مرتفع پر از خاک تمیز و سالم تنها راه برای رشد سبزیجات است. به همین ترتیب، در یک محیط شهری، تخت های مرتفع اغلب تنها گزینه شما برای داشتن باغ سبزیجات است. شما همچنین می توانید تصمیم بگیرید که جذابیت بصری آنها به تنهایی دلیل خوبی برای رشد سبزیجات در آنها است. هر بار که عکسی از یک باغ سبزی با طراحی خلاقانه و زیبا، با مسیرهای پیاده روی بین تخت های مرتفع و مرتب و مرتب می بینم، از حسادت و تحسین سبز می شوم.
در مورد انواع سبزیجاتی که می‌توانید در بسترهای مرتفع بکارید، انتخاب‌های زیادی دارید، به شرطی که چند معیار مهم را در نظر داشته باشید.
این که یک گیاه چقدر پهن و بلند رشد می کند یک عامل مهم در انتخاب بهترین سبزیجات برای تخت های مرتفع است. تا ماه آگوست، نهال‌های گوجه‌فرنگی 6 اینچی شما به گیاهانی با ارتفاع 4 فوت با شاخ و برگ‌های سرسبز و متراکم تبدیل می‌شوند – علی‌رغم تلاش‌های شما برای اهلی کردن آن‌ها از طریق پر کردن آنها یا پرورش آنها در قفس گوجه‌فرنگی. شلوغی بیش از حد تخت مرتفع همیشه نتیجه معکوس خواهد داشت. گردش هوای ضعیف باعث بیماری گیاهی می شود و شرایط مرطوب فقط اوضاع را بدتر می کند.
قسمت‌های گیاهی که نمی‌بینید – ریشه‌ها – نیازهای فضایی به همان اندازه در زیر زمین دارند. هنگامی که ریشه ها برای فضا، آب یا مواد مغذی با هم رقابت می کنند، گیاهان کوتاه می آیند و محصول خوبی تولید نمی کنند. بوته های کمتر، با فاصله صحیح، عملکرد بهتر و سالم تری نسبت به یک بستر مرتفع و پرپر می کنند.
عمق و اندازه ریشه سبزیجات متفاوت است. به طور کلی، سبزیجات گرما دوست دارای سیستم ریشه عمیق تر و گسترده تری نسبت به گیاهان بهاری و پاییزی در هوای خنک هستند، زیرا ریشه های آنها برای رسیدن به آب باید دورتر و عمیق تر پخش شوند. کدو تنبل، کدو حلوایی زمستانی و هندوانه ریشه های عمیقی دارند که بین 24 تا 36 اینچ یا بیشتر پایین می آید. گوجه فرنگی، کنگر فرنگی، بامیه و سیب زمینی شیرین نیز ریشه عمیقی دارند. سبزیجات ریشه ای – تربچه، هویج، شلغم، پیاز، موسیر، سیر – در خاک سست و نیمه شنی به بهترین وجه رشد می کنند، که آنها را کاندیدای ایده آل برای تخت های مرتفع می کند، جایی که خاک معمولاً در غیاب رفت و آمد پاها بسیار کمتر فشرده می شود.
انگورهای یک کدو سبز یا کدو حلوایی می توانند به راحتی کل تخت بلند شما را بیش از حد رشد دهند. اگر می خواهید کدوهای تابستانی یا زمستانی، خربزه، هندوانه یا خیار پرورش دهید، انواع فشرده و غیر انگور مانند کدوهای تابستانی و زمستانی بوته ای را انتخاب کنید. همچنین برای صرفه جویی در فضا، خیار را می توان روی داربست نیز پرورش داد. برای گوجه فرنگی، به سراغ گوجه فرنگی های پاسیو مانند اسپرایت و تامبلینگ تام بروید – گوجه فرنگی های بوته ای و معین در فضاهای کوچک بهتر از گوجه فرنگی های نامشخص عمل می کنند.
اگر می‌خواهید لوبیا بکارید و تخت‌های شما بلندتر از ارتفاع معمولی 10 تا 12 اینچی هستند، به جای لوبیاهای بلند، لوبیا بوته‌ای را انتخاب کنید، در غیر این صورت ممکن است برای چیدن آنها به نردبان نیاز داشته باشید.
از آنجایی که فضای تخت مرتفع دارای املاک و مستغلات محدود (اصلی) است، آنچه را که در آن می کارید اولویت بندی کنید و به سبزیجاتی که می توانند از دسترسی آسان تخت های مرتفع استفاده کنند، اولویت دهید. به عنوان مثال، گیاهان – هم یکساله مانند گشنیز و ریحان، و هم گیاهان چند ساله مانند رزماری و مریم گلی – نیز در ظروف یا گلدان های کوچکی رشد می کنند که می توانید برای دسترسی آسان آن ها را روی پایه های چند طبقه قرار دهید. بنابراین، گیاهان لزوماً نیازی به اشغال فضای ارزشمند در یک تخت مرتفع ندارند.
در حالی که می‌توانید سبزیجات بلندی مانند ذرت را در بسترهای مرتفع بکارید، آنها نباید روی سایر محصولات سایه بیاندازند مگر اینکه عمدی باشد، مثلاً وقتی می‌خواهید ذرت از کاهوی لطیف در برابر آفتاب گرم تابستان محافظت کند. همیشه با شرایط رشد محصول آشنا شوید (همه روی بسته بذر یا برچسب گیاه مشخص شده است) تا ببینید آیا با سایر گیاهان در بستر مرتفع شما مطابقت دارد یا خیر.
بسترهای مرتفع همچنین برای سبزیجاتی که برای جوانه زدن بذرها یا رشد نهال های جوان به حداقل دمای خاک نیاز دارند، به خوبی کار می کند. لوبیا، بادمجان، خربزه، هندوانه، بامیه، فلفل، کدو تنبل و کدو حلوایی همگی به حداقل دمای خاک 60 درجه فارنهایت (15 درجه سانتیگراد) برای جوانه زدن بذر نیاز دارند. از آنجایی که تخت های مرتفع از چهار طرف در معرض هوا و نور خورشید هستند، خاک داخل آنها سریعتر از خاک باغچه گرم می شود. در بهار، تخت های مرتفع به عنوان افزایش دهنده فصل عمل می کنند و به شما امکان می دهند زودتر از تخت های باغچه بکارید.
با این حال، در گرمای تابستان، این واقعیت که خاک سریعتر و گرمتر از خاک باغچه گرم می شود نیز می تواند بر علیه شما تأثیر بگذارد، زیرا خاک در بسترهای مرتفع سریعتر خشک می شود و بنابراین به آبیاری بیشتری نسبت به خاک باغچه نیاز دارد. مالچ پاشی می تواند تا حدودی به مقابله با این امر کمک کند، اما یک تخت مرتفع در آفتاب کامل هنوز هم پخته می شود.
به همین دلیل، در آب و هوای گرم و خشک، شما برعکس تخت‌های مرتفع را خواهید دید: تخت‌های فرورفته، که احتباس آب و تبخیر را بهبود می‌بخشد و خاک را خنک‌تر نگه می‌دارد.
به همین دلیل، در آب و هوای گرم و خشک، برعکس بسترهای مرتفع وجود دارد: بسترهای فرورفته، که حفظ و تبخیر آب را بهبود می بخشد و خاک را خنک تر نگه می دارد.
یک قانون کلیدی در باغبانی سبزیجات این است که هرگز محصولات یک خانواده گیاهی را در یک مکان دو سال متوالی رشد ندهید تا از بیماری های گیاهی و کاهش خاک کاسته شود. این می‌تواند برای تخت‌های کوچک و مرتفع چالش‌برانگیز باشد، اما مهم است که آنچه را که در آن کاشته‌اید به‌خوبی پیگیری کنید و سال بعد برای تغییر خانواده‌های محصول به سوابق خود مراجعه کنید .
در صورت امکان، در هر فصل باغبانی، یک تخت مرتفع را منحصراً به یک خانواده گیاهی اختصاص دهید. به عنوان مثال، یک تخت برای شب نشین ها (گوجه فرنگی، بادمجان، فلفل)، تخت دوم برای خیار (کدوهای تابستانی و زمستانی، خیار، خربزه)، و تخت سوم برای براسیکا مانند کلم پیچ، تربچه، آرگولا و کلم. سازماندهی قاب های تخت برآمده بر اساس خانواده گیاهان، ردیابی چرخش محصول را بسیار آسان تر می کند.
اگر تخت‌های مرتفع کافی برای جدا کردن خانواده‌های محصول ندارید، شاید بهتر باشد از رویکرد کمتر است: سبزیجات را از خانواده‌های کمتر کشت کنید و شانس برداشت سالم و فراوان را افزایش دهید.

حق چاپ © 2022 Salon.com, LLC. تکثیر مطالب از هر صفحه سالن بدون اجازه کتبی اکیدا ممنوع است. SALON® در اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده به عنوان علامت تجاری Salon.com، LLC ثبت شده است. مقالات آسوشیتدپرس: حق چاپ © 2016 آسوشیتدپرس. تمامی حقوق محفوظ است. این مطالب نباید منتشر، پخش، بازنویسی یا توزیع مجدد شود.

source

توسط bahram_admin